KOT SYBERYJSKI ORAZ NEVA MASQUARADE  

Kot syberyjski to przedstawiciel jednej z naturalnych ras półdługowłosych. Oznacza to, że jego ewolucja przebiegała bez udziału człowieka. Początki rasy datuje się na XVII w., choć niektóre źródła podają nawet XI w. Pochodzi z Syberii i dlatego jest jednym z najczęściej występujących kotów domowych w Rosji. Kot ten został upowszechniony poza Rosją stosunkowo niedawno, na Zachodzie dopiero po upadku ZSRR. Rasę w 1989 r. odkryło w Związku Radzieckim małżeństwo Schultz, miłośnicy kotów z ówczesnego NRD. Zakupili kilka okazów w Leningradzie. Krótkie dzieje tej rasy w krajach zachodnich sprawiają, że jej dokumentacja genealogiczna jest nader skąpa. W Polsce hodowlę tej rasy rozpoczęto w roku 1989, kiedy to Jolanta Sztykiel sprowadziła pierwszego kota syberyjskiego.

 

Osobliwą i urzekającą odmianą kotów syberyjskich jest Neva Masquarade. Nazwę tę nadano na cześć Newy - rzeki przepływającej przez Petersburg, miasta słynącego z maskarad - hucznych balów maskowych. Rodowód Neva Masquarade sięga XVII w., kiedy w Rosji ogromnie popularne były koty syjamskie. Moda przeminęła, a niedawny arystokrata zmuszony został do plebejskiego zajęcia, jakim jest łowienie myszy. Wtedy prawdopodobnie doszło do samoistnych krzyżowań z kotem syberyjskim, czego rezultat możemy dziś podziwiać. Neva jest pełnowartościowym kotem syberyjskim zarówno pod względem fizycznym jak i psychicznym, różni się jedynie umaszczeniem.


Neva masquarade lub "newska maskaradnaja" jest nazwą odmiany barwnej kota syberyjskiego. Nietypową nazwę nadali zrzeszeni w klubie TARC (The Aboriginal Russian Cat Club) rosyjscy hodowcy na pamiątkę słynnych petersburskich bali maskowych, odbywających się niegdyś nad brzegami rzeki Newy i właśnie z Petersburga pochodziły pierwsze nevki a do Europy i Stanów sprowadzono jej w latach dziewięćdziesiątych. Koty Neva Masquarade wybarwiają się bardzo powoli, zmieniają się praktycznie przez cały czas. Oznaczenia na głowie, łapkach i ogonie oraz niesamowite błękitne oczy są dziedzictwem syjamskim .

Charakter

Koty syberyjskie oraz Neva Masguarade to zwierzęta ruchliwe, żywiołowe, z dużym temperamentem. Są bardzo przyjacielskie, uczuciowe. Nie są agresywne, nie mają również niszczycielskich zapędów. Koty te bardzo lubią wspinać się i skakać, co potwierdza ich częste odpoczywanie na wysokich półkach i szafach. Są wspaniałymi myśliwymi. Jest prawdopodobne, że mieszkańcy Syberii używali ich jako "stróża" domu, ponieważ potrafił reagować mruczeniem na widok zbliżającego się obcego. W rodzinie jest serdeczny i towarzyski, nie natarczywy, niezależny.

Standard rasy wg. FIFe

Koty syberyjskie , Neva Masguarade mają szerokie uszy, z wystającymi frędzelkami, lekko skośne oczy, frędzelki między poduszkami, na łapkach, portki na tylnych łapach.

Wielkość - średni lub duży, samice najczęściej mniejsze od samców. Waga od 3 do 7kg. Masywne ciało o mocnym kośćcu. Kot o wyglądzie majestatycznym.

Głowa

Kształt - nieco dłuższa, niż szersza , łagodnie zaokrąglona w kształcie klinu(odwrócony trapez)

Czoło - szerokie, lekko zaokrąglone.

Policzki - kości policzkowe dobrze rozwinięte, wysoko osadzone.

Nos - średniej długości, szeroki.

Broda – pełna uciekająca, profil pokazuje zakrzywioną linie od podbródka do nosa.

Uszy

Kształt - średniej wielkości , szeroko otwarte u nasady, zaokrąglone na końcach.

Umiejscowienie - dość szeroko rozstawione, lekko nachylone ku przodowi. Mogą z nich wychodzić kosmyki sierści.

Oczy

Kształt - duże, lekko owalne, osadzone dość daleko od siebie.

Kolor - jednolity, każdy kolor jest dopuszczany

Korpus

Struktura - mocny kościec, muskularny, mocny kark, szeroka klatka piersiowa

Kończyny

Nogi - średniej długości, proporcjonalne do tułowia, mocne.

Łapy - duże, okrągłe, z pęczkami długich włosów między palcami.

Ogon

Ogon - szeroki i  mocny u nasady, stopniowo zwężający się ku końcowi. Równomiernie puszysty. Sierść na ogonie gęsta i długa. Jeżeli uchwyci się ogon za koniec i uniesie, sierść nie powinna rozpadać się. Ogon średniej długości, zawinięty wzdłuż boku powinien dochodzić do łopatki.

Futro

Struktura - półdługie, bardzo gęste, włos okrywowy twardy, błyszczący, nieprzemakalny, wydłużający się od łopatek do zada, opadający na boki i górną cześć ogona. Podszerstek podwójny, gęsty i zwarty w porze zimowej, nieznaczny w porze letniej. Sierść nigdy nie zbija się w kołtuny. Sierść zdobiąca jest długa i gęsta w formie grzywy i kołnierza (tzw. kryza), lecz nie powinna być zbyt przerośnięta.

We współczesnych tendencjach dopuszcza się dwie formy kołnierza - albo okrągły (równy na całej długości), lub owalny (dłuższy po bokach, a pod podbródkiem krótszy). nie jest dopuszczalny kołnierz trójkątny, jak u kotów norweskich leśnych. Na klatce piersiowej sierść zwarta i gęsta (tzw. żabot). Szeroki kołnierz podkreśla dostojny wygląd kota syberyjskiego ora neva masquerade. Za grzywą na szyi sierść trochę krótsza, co tworzy granicę między masywną głową i masywnie zbudowanym tułowiem. Okazałe "portki" i puszysty ogon.

Kolor - koty  dzieli się obecnie na dwie odmiany kolorystyczne: tzw. Klasyczne SIB i Neva Masquarade NEM . Wśród kotów umaszczonych klasycznie dopuszczalne są wszystkie kolory wliczając wszystkie odmiany kolorystyczne z białym z wyjątkiem kolorów: czekoladowego, liliowego, cynamonowego i oznaczeń. Występowanie koloru białego jest dozwolone m.in. jako biała gwiazda (płomyk), biały medalion, biała klatka piersiowa, biały na brzuchu, białe łapy oraz bicolour, arlekin, van. Umaszczenie Neva Masquarada to znaczenia typu point (maska, uszy, łapy, ogon).

 
   
    KOT NORWESKI LEŚNY  

Kot Norweski Leśny to silna naturalna rasa, dobrze przystosowana do życia w klimacie z długimi i mroźnymi zimami. Kiedy jednak pojawiają się pytania o jego przodków to zaczynają się mniej lub bardziej fantastyczne opowieści. Mogły to być koty długowłose przywiezione przez Krzyżowców lub koty krótkowłose przywiezione przez Wikingów z wypraw na Wyspy Brytyjskie. Biologiczne wyjaśnienie opiera się na teorii, że w prehistorycznych czasach krótkowłosy kot z Europy Południowej rozprzestrzenił się miedzy innymi do Norwegii. Tutaj drogą selekcji naturalnej i wpływu surowego klimatu pojawiła się kocia indywidualność o podwójnym futrze przystosowana do trudnych warunków życia.
W samej Norwegii zainteresowanie tym kotem sięga lat trzydziestych. Jednak dopiero w latach siedemdziesiątych otrzymał wzorzec międzynarodowy i został uznany przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Felinologiczne (FIFe). Norsk Skaukatt jak nazywają go w rodzinnym kraju jest obecnie jedną z nielicznych naturalnych ras. Duży, silny, muskularny kot o dzikim wyglądzie. Pełną dojrzałość osiąga między 2 a 3 rokiem życia. Kocury i kotki powinny mieć mocne klatki piersiowe. Nogi mocne i długie, a przednie krótsze niż tylne. Duże poduszki łap z kępkami włosów wyrastającymi między palcami. Proporcjonalną głowę z długim i prostym profilem. Oczy duże migdałowo-owalne. Uszy duże zakończone pędzelkami. Ogon długi puszysty, dumnie noszony do góry i wyglądający jak pióropusz. Na tylnych kończynach " portki " i charakterystyczna kryza na szyi, która jsta najwyrazistsza podczas zimy. Futro podwójne - zewnętrzna okrywa natłuszczona, po której spływa woda i wewnętrzna wełnista, która chroni przed wiatrem i zimnem. Na wiosnę, kiedy przez kilka dni utrzymuje się temperatura 15 - 20 C następuje gwałtowne gubienie wewnętrznej warstwy. Z półdługowłosego kot zmienia się w lekkie, szczupłe zwierzę z puszystym ogonem i pędzelkami w uszach.

 

 
Standard rasy wg. FIFe

Wielkość: duży

Głowa: kształt trójkąta, gdzie wszystkie boki są równe; z dobra wysokością, kiedy patrzymy na profil czoło lekko zaokrąglone, a profil długi, prosty, bez załamania

Broda: mocna

Uszy: duże, z dobrą szerokością u podstawy; ostre czubki; z pędzlami jak u rysia i długimi włosami wychodzącymi z uszu

Położenie ucha: wysokie i otwarte, linia zewnętrzna ucha schodzi z linia głowy w dół do brody

Oczy: Duże i owalne, dobrze otwarte, położone lekko skośnie

Ekspresja: czujna

Kolor oczu: wszystkie kolory dozwolone, niezależne od koloru futra

Ciało: długie, mocnej budowy; o mocnej strukturze kośćca

Nogi: mocne, wysoki na nogach, tylne nogi wyższe od nóg przednich

Łapy: duże, okrągłe, proporcjonalne do nóg

Ogon: długi i krzaczasty, wystarczy długość do łopatek, ale preferowany jest do szyi

Futro: średnio-długie. Wełnisty podszerstek jest pokryty przez wodoodporne włosy okrywowe, które są długie, grube i błyszczące, pokrywają one plecy i boki. Kot w pełnym futrze ma obfitą kryzę i portki, z krótkimi włosami na froncie(pyszczek i nogi).

Kolor futra: wszystkie kolory są dozwolone, również wszystkie kolory z białym; z wyjątkiem wzoru himalajskiego oraz kolorów cynamon, lila, płowy i czekoladowy. Każda ilość białego jest dozwolona, również z biała gwiazdką, białym medalionem, białą łatą na piersi, białym kolorem na brzuchu, białymi łapami, itp.

Błędy ogólne
--> zbyt mały lub zbyt delikatnej budowy kot
--> głowa okrągła lub prostokątna głowa; profil z załamaniem (stop)
--> małe uszy; osadzone zbyt szeroko; osadzone zbyt blisko
--> nogi krótkie / cienkie nogi
--> krótki ogon
--> futro suche, z kołtunami, zbyt jedwabiste.
 
   

 

 
Oprawa graficzna, CMS, aktualizacje: DanielS