::|| Kociak przybywa do domu || Opieka || Wszystko o wystawach ||::

- Pielęgnacja

Koty są zwierzętami bardzo czystymi, dużo czasu codziennie poświęcają na zabiegi pielęgnacyjne. Ich skóra i sierść nie wydzielają nieprzyjemnego zapachu, jedynie odchody (jak u wszystkich zwierząt mięsożernych) - tak więc dobór odpowiedniego żwirku do kuwet jest sprawą istotną. Obecnie nie ma z tym problemu i każdy może wybrać żwirek, który najbardziej będzie mu odpowiadał - bentonitowy, drewnianylub silikonowy. Niektórzy stosują tzw. kuwety suche z podwójnym dnem.
Przyzwyczajenie małego kotka do korzystania z kuwety nie jest trudne. Koty wychowywane w domu powinny być uczone od pierwszych tygodni życia, gdy zaczynają jeść inny pokarm poza mlekiem matki (ważny jest przykłąd matki korzystającej z kuwety, gdyż kocięta naśladują jej zachowanie).
W nowym miejscu zamieszkania kot musi zapozanć się ze swoją kuwetą i zaakceptować ją, powinna być stabilna i ustawiona w ustronnym miejscu. Trzeba kota często do niej wkładać, podobnie jak wysadza się małe dziecko. Jeśli powierzchnia mieszkania jest duża, mogą być potrzebne dwie kuwety. Trzeba pamiętać, aby kot zawsze miał do nich dostęp (nie będzie czekał długo pod drzwiami zamkniętej łazienki) i aby nie musiał pokonywać np. jednego piętra, gdyż może to być dla niego zbyt trudne.
Jeśli zmieniamy rodzaj żwirku, dobrze jest robić to stopniowo mieszając stary z nowym.
Kuwety myje się niezbyt mocno pachnacym środkiem (uwaga na silne detergenty). Trzeba kilka krotnie spłukać wodą. Pierwotniaki powodujące zakażenie toksoplazmozą rozwijają się z odchodach po 5 dniach, więc częste mycie kuwet w dużym stopniu zabezpiecza przed tą chorobą.
Nie dopuszczalne jest bicie kota lub kary typu - nurzanie pyszczka w odchodach. Kot jest bardzo wrażliwy na ból, stracimy jego zaufanie a nie osiągniemy zamierzonego celu.
Nie można przypisywać kotu złośliwości, zwierzęta nie są złośliwe, ich zachowanie zawsze można wytłumaczyć reakcją na pewną sytuację lub instynktem.
Miejsca niedozwolone w których kot się załatwi starannie umyć. Można utrudnić do nich dostęp np. stawiając coś w tym miejscu, spryskać specjalnym preparatem odstraszającym.
Oddawanie moczu poza kuwetą przez dorosłego kota, który do tej pory z niej korzystał, często jest sygnałem choroby nerek lub pęcherza moczowego (kot odczuwający ból przy oddawaniuu moczu kojarzy go z kuwetą i zaczyna jej unikać).
Innym zagadnienim jest znaczenie terenu przez kocury (a także niektóre kotki) po osiągnięciu dojrzałości płciowej. Na ogół po zabiegu kastracji  lub sterylizacji zachowanie to ustępuje.


Sierść - Należy czesać najlepiej raz w tygodniu. Kot musi się przyzwyczaić do  czesania, aby nie stawiał oporu w starszym wieku. Przy czesaniu należy zwracać szczególną uwagę na podbrzusze, pachwiny i szyję, tam najłatwiej powstają kołtuny. Ogon czesać mało i delikatnie (może stracić włos przy zbyt energicznym czesaniu a wówczas trudno odrasta). Koty należy również pudrować specjalnym pudrem szczególnie podbrzusze i pod każdą łapką. Puder wciera się lekko w skórę (uważając na oczy, uszy i nos), działa on rozplątująco i oczyszczająco, jak suchy szampon. Jeśli już powstanie kołtun, trzeba go szybko usunąć (delikatnie wyciąć), gdyż łatwo się powiększa i sprawia kotu ból, wyczuwa się go pod palcami jakby była to wplątana w sierść pestka.
Można - zależnie od potrzeb - kilka razy w roku, kota wykąpać w specjalnym szamponie, usuwa się przy tym zabiegu nadmiar martwych włosów. Trzeba przy kąpieli uważać na oczy, nos i uszy a także, aby się nie przeziębił, wytrzeć kilkakrotnie suchym ręcznikiem, można użyć suszarki, chociaż nie wszystkie zwierzęta ją tolerują.
Do czesania stosuje się grzebienie metalowe o dość długich zębach i szczotki z zagiętych drucików, delikatniejsze niż dla psów lub szczotki drewniane o mocnym długim włosie.
Do wszystkich zabiegów należy przyzwyczajać zwierzęta od młodego wieku, pamiętając, że pielęgnacja sierści to nie tylko zabieg kosmetyczny, ale zabezpieczenie przed chorobą wywołaną np. zaleganiem sierści w żołądku.


Oczy Oczy powinno się przemywać jeżeli zauważymy,że dostało się cos do nich najlepiej płatkiem kosmetycznym, chusteczką higieniczną ew. ligniną (nie watą, bo jej drobinki dostają się do oka i mogą wywołać podrażnienie). Preparaty do pielęgnacji oczu dostępne w sklepach zoologicznych.Jeżeli zauważymy,że oko jest mocno zaczerwienione lub wydziela się z niego ropa należy się niezwłocznie udać do lekarza weterynarji.

Uszy - Przy okazji zabiegów pielęgnacyjnych systematycznie np. co dwa tygodnie należy sprawdzać, czy uszy są czyste i delikatnie je czyścić płatkiem kosmetycznym lub pałeczką z wacikiem lekko wilgotnymi. Uszy czyścić preparatami do tego przeznaczonymi. wówczas zabrudzenia łatwiej schodzą. Czyści się małżowinę uszną, można też delikatnie wewnątrz.
U zdrowego kota uszy brudzą się w nieznacznym stopniu, gdyż jest to tylko wywołane zanieczyszczeniami z zewnątrz. Zalegający brud może wywołać stan zapalny. Obfita, ciemna wydzielina jest oznaką choroby lub pasożytów usznych, ich symptomami mogą być także: częste potrząsanie głową i drapanie uszu.


Pazury -
Kotom można przycinać pazurki w lecznicy weterynaryjnej lub samodzielnie, używając specjalnych do tego celu cążków np. raz w miesiącu, same białe, zakrzywione końcówki, bardzo ostrożnie, uważając na naczynia krwionośne. Lepiej przyciąć mniej, niż zbyt dużo, co powoduje ból i krwawienie. Kot, który się zrazi, będzie się bał następnych zabiegów. Zbyt długie pazurki sprawiają, że koty zaczepiają się o tapicerkę mebli lub wykładziny, piąty - boczny pazurek może wrastać w ciało, trzeba to kontrolować.
Koty znaczą swój teren drapiąc np. meble, żeby temu zapobiec, trzeba przygotować im odpowiednie do tego celu miejsce. Mogą to być specjalne drapaki wykonane najczęściej z sizalu, pieńki, wykładzina przymocowana na ścianie lub meblu. Umocowanie musi być stabilne, żeby się nie przewracało. Za każdym razem, gdy kot drapie miejsce nieodpowiednie, trzeba pokazać mu to, które ma służyć do w/w celu.

 

 
 
Oprawa graficzna, CMS, aktualizacje: DanielS